Spadające drzewa

Zdaniem leśników obecne przepisy stawiają ich między sprzecznymi oczekiwaniami.

Z jednej strony mają zapewnić pełne bezpieczeństwo odwiedzającym lasy, z drugiej – spotykają się z krytyką za wycinkę drzew i coraz większymi ograniczeniami w prowadzeniu gospodarki leśnej. W praktyce ten sam leśnik może zostać skrytykowany za usunięcie drzewa, a kilka miesięcy później odpowiadać za to, że podobne drzewo nie zostało wycięte.

Problem wybrzmiał szczególnie po tragedii 12-letniej Mai, która zginęła przygnieciona przez drzewo podczas pobytu w parku administrowanym przez nadleśnictwo.

Po kilkuletnim procesie w tej sprawie, skazany za niedopełnienie obowiązków został leśniczy. Wyrok: rok więzienia w zawieszeniu.

Dla rodziny dziewczynki była to walka o sprawiedliwość, natomiast dla środowiska leśników – sygnał ujawniający problemy systemowe.

Pojawiły się pytania o to, czy możliwe jest całkowite wyeliminowanie ryzyka w lesie, gdzie kończy się odpowiedzialność człowieka, a zaczynają naturalne procesy przyrodnicze oraz czy pracownik nadzorujący tysiące hektarów jest w stanie przewidzieć wszystkie zagrożenia.

Leśnicy podkreślają, że las nie jest parkiem miejskim, lecz żywym ekosystemem. Drzewa rosną, starzeją się, zamierają i ulegają uszkodzeniom pod wpływem wiatru, śniegu, suszy, chorób czy owadów. Wiele z tych procesów ma charakter dynamiczny – drzewo, które podczas jednej kontroli nie budzi zastrzeżeń, po kilku tygodniach czy miesiącach może stać się niebezpieczne.