Drzewem w samochód
15 stycznia, 2026
Maszyny z lamusa: mobilna wciągarka Sepson
Autor: Kacper Borowski
Wciągarka Sepson została skonstruowana w latach 80. ubiegłego wieku przez szwedzkie przedsiębiorstwo Sepson AB.
Siedziba firmy mieściła się w mieście Vansbro, leżącym w centralnej części Szwecji. Zdalnie sterowana wciągarka znacznie ułatwiła ciężką i pracochłonną pracę związaną ze zrywką drewna energetycznego oraz wyciętych sortymentów do szlaków zrywkowych i dróg wywozowych.
Prawie jak sanie
Dzięki obsłudze jedną ręką pilota sterującego, jedna osoba mogła transportować nawet najcięższe kłody
czy pakiety wyciętych cienkich drzew. Zasięg sygnału pomiędzy pilotem raz odbiornikiem w wyciągarce
dochodził do 300 m. Odpowiednia odległość pomiędzy szlakami zrywkowymi to 100–300 m. Nadajnik z pilotem ważył 1,5 kg i był montowany na specjalnej uprzęży na plecach operatora.
Wciągarka swoją konstrukcją przypominała sanki. Ważyła 190 kg i mogła być transportowana po śniegu
jak sanie lub należało rozwinąć linę, podczepić do drzewa i uruchomić bęben, a nawijająca się lina podciągała wyciągarkę bliżej punktu pracy. Podobnie można było wykorzystać linę do wciągnięcia urządzenia na pojazd transportowy. Podczas pracy wciągarka była montowana do drzewa lub pniaka grubym łańcuchem, aby zapobiegać jej przesunięciu po uruchomieniu nawijania liny.
Wciągarkę stosowano także do załadunku drewna na pojazdy wywozowe. W zestawie z nią dostarczany
był osprzęt potrzebny do prowadzenia prac: lina o długości 150 m nawinięta na bęben i grubości 6,5 mm,
zestaw szekli, haków i zacisków linowych, bloczki kierunkowe pozwalające na zrywkę drewna pod
kątem do wciągarki, lina zrywkowa, którą zaciskano na zrywanej sztuce lub całym pakiecie. Dodatkowo
w zestawie znajdowały się kleszcze zrywkowe przeznaczone dla jednej sztuki drewna lub podwójne
do jednoczesnego zrywania dwóch cieńszych sztuk. Ostatnim elementem była specjalnie wyprofilowana
płoza ślizgowa, na której układano odziomki cienkich sztuk, aby podczas zrywki nie stwarzały zbyt
dużego oporu.
Zdalna obsługa
Wciągarka była zasilana poprzez silnik spalinowy. Dwusuwowy motor o mocy 13,5 KM napędzany był
benzyną oraz chłodzony powietrzem. Dzienne zużycie paliwa wynosiło około 5 l benzyny. Maszyna
charakteryzowała się uciągiem do 1000 kg i prędkością nawijania liny do 50 m/min. Operator zdalnie mógł załączyć sprzęgło, aby uruchomić nawijanie liny, regulować prędkość nawijania, zatrzymać nawijanie
oraz wyłączyć i włączyć silnik.
Silnik spalinowy wyposażony był w elektryczny rozrusznik zasilany z akumulatora. Czas pracy akumulatora dochodził do maksymalnie 2 miesięcy. W zestawie znajdował się także prostownik w celu podładowania akumulatora. Wciągarka posiadała skrzynkę na narzędzia oraz uchwyt na siekierę. Układ radiowy miał konstrukcję dwukanałową, co pozwalało na pracę dwóch wciągarek obok siebie w tym samym czasie bez żadnych zakłóceń ich pracy.
Firma Sepson nadal istnieje i jest częścią spółki Sepson Winch Group AB z siedzibą w Szwecji. Spółka skupia firmy zajmujące się projektowaniem i produkcją wciągarek oraz systemów przeładunkowych montowanych na pojazdach. SWG działa głównie w branży transportu morskiego, militarnego i przemysłowego.
Zapisz się do Newslettera
Najnowsze artykuły
Konferencja „Rynek Pracy dla Leśnika” już wkrótce
14 stycznia, 2026
Śmiertelne uderzenie gałęzią
14 stycznia, 2026
Rozdrabnianie. Dział specjalny Gazety Leśnej
12 stycznia, 2026
MAPA WYPADKÓW W LESIE
