













Strona główna » Artykuły » Aktualności » Leśne zawody przyszłości
Autor: dr inż. Marta Trzcianowska
Transformacji leśnictwa w kierunku zielonej gospodarki, mechanizacja i cyfryzacja to trendy, które będą kształtowały rynek leśnych zawodów.
O leśnych profesjach przyszłości pisze dr inż. Marta Trzcianowska z Instytutu Inżynierii Mechanicznej SGGW w Warszawie, w grudniowym numerze Gazety Leśnej.
Adaptacja gospodarki leśnej do zmian klimatu spowoduje rozwój „zielonych miejsc pracy” w leśnictwie: profesji związanych z usługami ekosystemowymi czy też monitoringiem środowiska.
Dotychczasowe zawody leśne będą także wymagały nowych kompetencji ze względu na postępującą mechanizację i cyfryzację leśnictwa. U operatorów maszyn coraz większy nacisk zostanie położony na kompetencje cyfrowe, w tym analizy przestrzenne GIS, a ich praca będzie bardziej przypominała zarządzanie cyfrowym systemem niż typową obsługę maszyny. Rozwój nowych technologii doprowadzi niewątpliwie do wzrostu znaczenia ról technologicznych i analitycznych, w tym operatorów dronów, analityków GIS czy też specjalistów od sztucznej inteligencji w kontekście zarządzania danymi.
Niewątpliwej poprawie ulegnie bezpieczeństwo pracy, szczególnie podczas zadań na niestabilnym bądź odizolowanym terenie, lub w trudnych warunkach atmosferycznych. W związku z tym możliwe stanie się włączenie do niektórych zadań osób o ograniczonej sprawności ruchowej, co wcześniej było niemożliwe. Byłoby to, obok postępu technologicznego, kolejnym sposobem łagodzenia problemu niedoboru pracowników w sektorze leśnym.
Długoterminowe prognozy, w tym dane przytaczane w tegorocznym artykule opublikowanym w Future Transportation, mówią o 20–30 proc. redukcji stanowisk wymagających pracy fizycznej w przypadku wcielenia automatyzacji prac leśnych. Redukcję tradycyjnych miejsc pracy w sektorze leśnym boleśnie odczują zwłaszcza obszary wiejskie, gdzie cyfrowo wykwalifikowani pracownicy stanowią rzadki zasób.
Na drodze rzetelnej transformacji zawodów leśnych stoi wiele wyzwań. Pełne wykorzystanie potencjału nowej technologii będzie wymagało aktywnego zaangażowania instytucji rządowych, akademickich, branżowych oraz społeczności lokalnych. Kluczem ukształtowanych przez nie strategii musi być inwestycja w kapitał ludzki i edukację, ale również wsparcie dla tych, którzy mogą zostać dotknięci przez zmiany. Tym bardziej, że przedsiębiorstwa pracujące w sektorze leśnym, to w większości małe firmy o ograniczonych możliwościach inwestycyjnych i technologicznych.
One też najbardziej mierzą się z problemem starzenia się kadr i trudnością przejścia pracowników na nowe, bardziej technologiczne zadania. Firmy te będą potrzebować kompleksowego wsparcia finansowego na modernizację sprzętu, ale też – co ważne – merytorycznego, na wdrażanie technologii i niezbędne szkolenia pracowników.



